500 godzin haftowania i 18 tys. zł za jedną spódnicę. Tak wygląda jeden z projektów marki VICHER, inspirowany tradycyjnym strojem szamotulskim. Magda Butrym, Chylak czy RAD DUET również sięgają po polskie rzemiosło, nadając dawnym technikom i wzorom współczesny charakter. Co ciekawe, dla części projektantów lokalne dziedzictwo stało się ważnym elementem tożsamości marki, a ręczna praca – sposobem na wyróżnienie się na coraz bardziej konkurencyjnym rynku.
W tym artykule przeczytasz:
- dlaczego tradycyjne rzemiosło ponownie przyciąga uwagę branży mody,
- jak polscy projektanci wykorzystują regionalne koronki, hafty i ludowe wzornictwo,
- które rodzime marki stawiają na ręcznie wykonywane dzianiny i materiały z historią,
- czy lokalne rzemiosło może stać się nowym wyznacznikiem luksusu.
500 godzin pracy i spódnica za 18 tys. zł. VICHER przywraca haft szamotulski
Ile czasu potrzeba, aby ręcznie wyhaftować jedną spódnicę? W przypadku najnowszej kolekcji VICHER – około 500 godzin. Projektantka Inez Wicher sięgnęła po tradycyjny haft szamotulski, nadając mu nowe życie w kolekcji „The Roots” na sezon jesień-zima 2026/2027. Co ważne, za misternymi zdobieniami stoją lokalne hafciarki związane z Szamotulskim Ośrodkiem Kultury, które przez kilka miesięcy pracowały nad poszczególnymi elementami.
Inspiracją stał się między innymi około 150-letni wzór zachowany na tradycyjnym czepku mężatki. Projektantka wykorzystała historyczne ornamenty, charakterystyczne proporcje i konstrukcje regionalnych strojów, przenosząc je na współczesne sylwetki. Efektem są haftowane spódnice, kołnierze, kokardy oraz ubrania inspirowane dawnym ubiorem Wielkopolanek. Najbardziej pracochłonna spódnica Heritage Skirt została wyceniona na 18 tys. zł, co dobrze pokazuje, jak czasochłonne może być tradycyjne rzemiosło.

Koronka koniakowska w świecie luksusu. Magda Butrym sięga po lokalne rzemiosło
Magda Butrym od lat wykorzystuje tradycyjne polskie rzemiosło w luksusowych kolekcjach, a jednym z jej znaków rozpoznawczych stały się ręcznie wykonywane koronki. Szczególne miejsce zajmuje koronka koniakowska, tworzona przez rzemieślniczki z Beskidu Śląskiego tradycyjną techniką heklowania. Misterne wzory zdobią sukienki, bluzki i dodatki, a w 2025 roku można było je podziwiać również podczas paryskiego pokazu projektantki.
Współpraca z marką okazała się dużym przedsięwzięciem dla lokalnych koronczarek. Jak przyznała w rozmowie z „Forbes Women” Lucyna Ligocka-Kohut, założycielka Centrum Koronki Koniakowskiej, zamówienie Magdy Butrym było wówczas największą realizacją tamtejszych koronczarek.

Polecamy: Magda Butrym przenosi Podhale do świata luksusu. Tak wykorzystała regionalne wzornictwo
Od Bobowej po Podlasie. Chylak odkrywa mniej znane oblicze polskiego rzemiosła
Zofia Chylak szuka inspiracji nie tylko w trendach, ale także w muzealnych zbiorach i regionalnych pracowniach. W ramach projektu Chylak Heritage, stworzonego z okazji 10-lecia marki, projektantka przywraca zainteresowanie tradycyjnymi polskimi technikami. W kolejnych odsłonach pojawiły się między innymi hafty żywieckie, koronki klockowe z Bobowej i ręcznie tkane materiały z Podlasia. Szczególną uwagę zwraca torebka wykonana z tkaniny dwuosnowowej, przygotowanej przez Lucynę Kędzierską – jedną z nielicznych rzemieślniczek pielęgnujących tę technikę w okolicach Janowa.
Na tym jednak nie koniec. W październiku 2026 roku Chylak zaprezentowała kolejną odsłonę projektu, tym razem inspirowaną haftami ze Śląska Cieszyńskiego, Starego Bystrego i Szczawnicy. Historyczne ornamenty przeniesiono na trzy modele satynowych torebek, które ręcznie ozdobiono koralikami i naturalnymi perłami. Za ich wykonanie odpowiadała Joanna Babińska.

Zobacz też: Chylak odkrywa zapomniane piękno polskich strojów ludowych. Tak powstała nowa kolekcja
Od łódzkich wycinanek po podhalańskie gorsety. RAD DUET sięga do korzeni
Maciej Jóźwicki i Juliusz Rusin, tworzący RAD DUET, od lat udowadniają, że polski folklor nie musi kojarzyć się wyłącznie z tradycyjnym strojem ludowym. Projektanci chętnie sięgają po rodzime wzornictwo, a jesienią 2026 roku przygotowali we współpracy z TATUUM limitowaną kolekcję inspirowaną folklorem regionu łódzkiego. Wśród wykorzystanych motywów znalazły się wycinanki rawskie i opoczyńskie, regionalne hafty, koronki oraz charakterystyczne pasiaki.
Jeszcze mocniej do tradycyjnego rzemiosła duet nawiązał w autorskiej kolekcji „Kachna”, inspirowanej kulturą Podhala i rodzinnymi korzeniami Juliusza Rusina, którego ojciec pochodził z Ochotnicy. Większość projektów powstała z materiałów z drugiego obiegu, w tym starych serwet z haftem richelieu, firan i taśm odzyskanych ze słomianych kapeluszy. W kolekcji znalazły się również ręcznie tkane futra z wełny i przędzy z recyklingu. W ten sposób projektanci połączyli podhalańskie inspiracje z upcyklingiem, nadając nieużywanym tekstyliom nowe zastosowanie.

Z warmińskiej Ornety na łamy „Vogue’a”. Karen Arcanjo stawia na polskie rękodzieło
Ręcznie dziergane swetry, szydełkowe sukienki i kożuchy z podhalańskiej pracowni. Karen Arcanjo-Nazar od początku działalności swojej marki, założonej w 2021 roku w Ornecie, stawia na lokalne rzemiosło. Projektantka współpracuje z twórcami z różnych regionów Polski, wykorzystując tradycyjne dziewiarstwo, szydełkowanie i haft. Ich umiejętności znalazły zastosowanie między innymi w kolekcji na jesień i zimę 2026/2027, w której ręcznie wykonane detale zestawiono z nowoczesnymi fasonami.
W 2026 roku Karen Arcanjo znalazła się w globalnym zestawieniu wschodzących projektantów opublikowanym przez amerykański „Vogue”, reprezentując w nim Polskę. Redakcja wyróżniła między innymi jej sposób wykorzystania polskiego dziedzictwa rękodzielniczego. Co ciekawe, wyróżnienie przyszło zaledwie pięć lat po założeniu marki.

Od ręcznie dzierganych swetrów po tkaniny z historią. Rzemiosło ma wiele odsłon
Nie tylko ludowe hafty i regionalne koronki podbijają świat mody. Polscy projektanci sięgają także po ręczne dziewiarstwo, tkactwo, patchwork i materiały z odzysku. Niektórzy wskrzeszają rodzinne tradycje, inni eksperymentują z dawnymi technikami, nadając im zupełnie nowe zastosowanie.
Berenika Czarnota – ręcznie dziergane swetry z charakterem
Obszerne fasony, przeskalowane sploty i odważne kolory to znaki rozpoznawcze Bereniki Czarnoty. Projektantka od lat współpracuje z polskimi dziewiarkami, które ręcznie wykonują jej charakterystyczne swetry. Co ciekawe, niesprzedane modele mogą zostać sprute, a odzyskana przędza wykorzystana ponownie. Dzięki temu nawet gotowa dzianina może zyskać drugie życie.

Roboty Ręczne – rodzinne tradycje zamienione w markę
Za marką Roboty Ręczne, założoną przez Martę Iwaninę-Kochańską, stoi rodzinna tradycja dziewiarstwa. Swetry, sukienki i dodatki powstają ręcznie w Polsce, we współpracy z lokalnymi rzemieślniczkami. Klientki mogą personalizować wybrane projekty, decydując o fasonie, wymiarach czy rodzaju przędzy. Na realizację zamówienia trzeba niekiedy poczekać nawet trzy tygodnie.
Acephala – moda inspirowana twórczością Magdaleny Abakanowicz
Czy skrawki materiałów mogą stać się punktem wyjścia do całej kolekcji? Acephala udowodniła, że tak. W sezonie wiosna-lato 2026 Monika Kędziora i Bartek Korzeniowski sięgnęli po twórczość Magdaleny Abakanowicz, eksperymentując z ręcznym tkaniem i tkaninami zgromadzonymi w pracowni. Powstały przestrzenne faktury i nietypowe konstrukcje, które nawiązują do polskiej tradycji tkaniny artystycznej.

DRUTT. by Acephala – kultowa torba z PRL-u powraca
Druciane rączki, wymienne elementy i artystyczne tkaniny. DRUTT. by Acephala, projekt, który zadebiutował w październiku 2026 roku, przywraca modę na torby popularne w latach 70. Współczesne modele łączą stalowe uchwyty z materiałami przygotowanymi przez polskie twórczynie. Wśród nich znalazły się ręcznie tkane tkaniny Beaty Wietrzyńskiej, jedwabie barwione roślinami przez Julię Kromolicką oraz przestrzenne żakardy Zuzy Wójcik.
Robert Czerwik – stare koronki i płótna w nowej odsłonie
Dawne płótna, koronki, naturalne tkaniny, a nawet drewno – Robert Czerwik chętnie sięga po nieoczywiste materiały, wykorzystując je we współczesnych projektach. Zamiast ukrywać ich historię, eksponuje faktury i charakterystyczne detale. Takie podejście zaprezentował między innymi podczas wystawy „Beyond Limits. Polish Visionaries”, zorganizowanej we wrześniu 2026 roku przy okazji London Fashion Week.

Jarosław Ewert – patchwork i drugie życie dawnych tkanin
Jarosław Ewert nie wyrzuca materiałów, które mogą jeszcze posłużyć do stworzenia czegoś nowego. W kolekcji „Patchwork wspomnień i współczesnej energii” z sierpnia 2025 roku łódzki projektant wykorzystał fragmenty tkanin, dodatki i elementy wcześniejszych projektów, gromadzone przez lata w pracowni. W ten sposób powrócił do początków swojej kariery, kiedy tworzył ubrania z materiałów z drugiej ręki, eksperymentując z ich przerabianiem i łączeniem.
Ręczna praca staje się luksusem? Polskie marki dostrzegają jej potencjał
Powrót do tradycyjnych technik wpisuje się w szersze zmiany na rynku mody. Agencja trendów WGSN zwraca uwagę na rosnące znaczenie autentyczności i widocznych śladów ludzkiej pracy, a autorzy raportu „The State of Fashion 2026” wskazują, że jakość i kunszt wykonania stają się istotnymi elementami odbudowywania wartości marek luksusowych.
Dla polskich projektantów lokalne rzemiosło może być więc nie tylko źródłem inspiracji, ale także przewagą konkurencyjną. Tym bardziej że za ręcznie wykonanym haftem, koronką czy dzianiną stoją umiejętności, których nie da się szybko odtworzyć ani łatwo zastąpić masową produkcją.
Może Cię zainteresować: „Natalia”. Nowojorska kolekcja Magdy Butrym jest hołdem dla legendarnej polskiej artystki
Zdjęcie główne: Instagram @vicher_official / @arturberek
